Kişisel Gelişim

Azmin Vietnam Hali

Japonya, Fransa ve ABD ile 30 yıl savaşarak, başarmak için büyük bir arzuya sahip olmak gerektiğini anlatan adam, Vietnamlılar.

Bazı insanların başarıya odaklanma, azimlilik ve dikenli yolda sonuna kadar sebat etme hasletleri asıllarında, özlerinde vardır. Özlerindeki bu özel durum, onların işi başarabilecekleri yeri dikkat ve itina ile seçmelerine sebep olur. Ortaya çıkan problemle kendi aralarına ölçülü bir mesafe koyarlar, yönetim anlayışlarında imkansızı kabul ederler ve onu yönetmenin çarelerini aramaktan vazgeçmezler.

1940-70 yılları arası mücadelenin her türlü halini yaşayan Vietnamlılar, Japonya, Fransa ve ABD’ye karşı, daima bir meydan okuma hâlindedirler. Kaybettikten sonra bile derlenip toparlanmasını bildiler. Yaptıkları mücadeleler “Vietkong” adı ile marka oldu ve harp literatürüne girdi. Bu dönemde elbette çok değerli, örnek alınası liderler çıkmıştı. Biz onlardan birine, ölümünden sonra ismi Saygon şehrine verilen Ho Chi Ming’e odaklanacağız.

Ho Chi Ming’in azimli bir lider olmasında yetişme döneminde yaşadığı iki önemli hadisenin tesiri olduğu söylenir. Birinci hadise, sömürgeci Fransa’yı eleştirdiği için monarşinin merkezi olan “saray”daki işinden çıkarılan babasının durumu. İkincisi, yıllarca mücadele vereceği Fransızları, kendi içlerinde yaşayarak tanıma fırsatı yakalaması.

Vietnam Savaşı, dünyanın yakın tarihinde büyük harplerinden bir tanesi olmuş, milyonlarca insanın hayatını etkilemiş, insanların ölmesine sebep olmuştur. Önce bu çetin mücadeleyi özetleyelim, sonra ortaya çıkan “liderlik” derslerini not edelim.

İlk mücadele Japonya’ya karşı 

1941 yılında Japonya, Vietnam’ı işgal eder. Vietnam’da 10 bin kişilik direniş ordusu kurulur. Mücadele, aralıklarla 4 yıl devam eder. 1945’te bittiğinde, Vietnam Devleti kurulmuştur. Devlet kurulmuştur; ancak huzur için daha vakit erkendir.

Fransa ile işleri düzene koyma 8 yıl sürer

1946 yılında Fransa ile başlayan mücadele 8 yıl sürer. 1954 yılına kadar devam eden dönemde neler yaşanmaz ki? Bunlardan çok konuşulanı, 1954 yılında meydana gelen Dien Bien Phu muharebesidir.

Fransızlar, 1954 yılında Vietnam’da kendi çıkarlarını yoluna koymak için Ho Chi Ming ile görüşmek isterler. Görüşme yapılır ama yıllardır devam eden mücadelelerden dolayı her iki taraf birbirine güvenemez. Fransız birlikleri, Vietnam’ın kuzeydoğusundaki ücra bir köy olan Dien Bien Phu’da karargâh kurar. Hava desteğinin Vietnam güçleri karşısında büyük bir avantaj sağlayacağı inancı hâkimdir.

Vietnam kuvvetlerinin komutanı Giap, açığı fark eder. Harp tarihinde eşine az rastlanır bir lojistik harekâtı başlatır. Plana göre yüz binlerce sivil gönüllü, çoğunluğu kadınlar olmak üzere kuşatma için gerekli olan her şeyi sırtlarında taşır. Topçu bataryaları, ormanın içerisinde kamufle edilerek taşınır. Bu taşıma, siperlerde bekleyen Fransızların sonunu getirir. Vietnam komutanları, azim ve gayreti bütün halkla beraber yaşamanın meyvesini alırlar.

Fransız birlikleri, 55 gün süren Dien Bien Phu kuşatmasının ardından 7 Mayıs 1954’te teslim olur.

15 yıl süren son dönem mücadelesi

Fransa ile işler yoluna koyulur. Cenevre’de barış görüşmeleri yapılır. Ancak nihaî barış sağlanamaz. Çünkü devlet, Kuzey-Güney diye ikiye bölünmüştür. Kuzey’in devlet başkanı Ho Chi Ming vakit kaybetmeden tek bir devlet için harekete geçer.

Vietnam’ın huzur bulması için azimli mücadelede sona gelinir ama bitmesine daha 15 yıl vardır.   Vietnamlılar önce kendi içlerinde savaşırlar. Kuzey galip gelmeye başlayınca Amerika, Güney’in yanında yer almaya başlar. Arada çatışmalar yaşansa da tam zamanlı harp 1965 yılında başlar.

Asya ormanlarında öyle bir mücadele yaşanır ki dünya harp tarihinde tam bir ibretlik levhadır.  Teknolojinin meydanlarındaki temsilcisi ile azmin bütün Vietnamlılarda vücut bulmuş hali karşı karşıyadır. Vietnam’da 7 milyon ton bomba kullanır ve harbi Amerika kazanır ama galip taraf Vietnam’dır. Ve sonunda devletlerini kurarlar.

1969 yılında Ho Chi Ming neticeyi göremeden ölür. 1975 yılında Güney Vietnam’ın başkenti Saygon alındıktan sonra, şehrin ismi Ho Chi Ming City olarak değiştirildi.

Vietnam mücadelesinden çıkan liderlik dersleri

Savaşta Vietnamlılar çeşitli pusu taktikleri kullanırlar. Yemli kapan pusu ile düşman birlikleri, cazip hedeflere doğru kanalize ediliyor ve kendi istedikleri bir bölgede pusuya düşürüyorlardı. Bir birliğe şiddetli baskın yapıp yardıma gelen askerî konvoyları imha ettikleri de oluyordu. Yem olarak kendi canlarını ortaya koyuyorlardı. Acaba bu adanmışlık ırsî mi idi yoksa Hu Chi Ming gibi liderleri tarafından sonradan mı kazandırılmıştı? Uzatmadan soruya kısmî bir cevap verilebilir.

Bazı insanlarda, davası için kendini feda etme hali vardır, örnek alan diğerler Vietnamlılar bunların peşinden gelmiştir.

Vietnamlılar, düşmana hata yaptırma konusunda oldukça ustaydılar ve keskin nişancı atışlarıyla, bubi tuzaklarıyla, mayınlarla ve havan atışlarıyla düşman birliklerinin harekât alanlarını bitiriyorlardı.

Bu kahramanların hiçbirisi “personel alınıyor” ilanı ile bulunmamıştı. Liderleri onları sürekli gerçek düşman karşısında heyecanlandırıyordu. Düşmanlarının yıllarca meydan okumasına karşı son derece zorluk isteyen görevleriyle başabaşa idiler.

Ele geçirmek istedikleri şehirlerin veya kritik tesislerin, dış sınırlarından derinliğine doğru hızla taarruz ediyor, merkezdeki hedefi ele geçiriyorlardı. Sonra da hedefin dış çevresine doğru geri çekilerek, bütün bölgeyi kısa sürede kontrol altına alıyorlardı. Dile kolay yıllarca süren bir savaştan bahsediyoruz.

Komutanlar ve askerler hayat gailelerini, “Ne olursa olsun zafere ulaşmak.” olarak tanımlıyorlardı.

Vietnamlılar haberleşme vasıtalarındaki eksiklerini biliyorlardı. Buna karşı ayrıntılı planlama, titizlikle koordine, süratle icra ve önceden belirlenen zamanda hızla geri çekilme taktiklerini uyguluyorlardı. Ordu komutanından en alttaki askere kadar tek vücut olmuş, düşmanın üstün ateş gücünü, geceleri hareket ederek alt etmeye çalışıyorlardı.

Başarıya ulaşmak için sayısız denemeler yaptılar. Yaptıkları denemelerde bile can kaybı yaşayacaklarının bilincindeydiler.

Son olarak Vietnamlılar, bir bölgede uzun süre kalmaya veya burayı savunmaya mecbur kaldıklarında, çok dikkatli planlanan yeraltı tünelleri, mevziler ve sığınaklarla karşı tarafın topçusunun ve uçaklarının etkisinden korunma sağlıyorlardı. Çatışmalarda düşman askerlerine mümkün olduğu kadar yaklaşarak savaşıyorlardı.

Kendi hedeflerine ne kadar yaklaştıklarını kontrol etmek için bir kontrol listeleri yoktu, zayiat kısmında rakam olarak kalacaklarını biliyorlardı. 

Onun asıl adı Nguyen idi. 10 yaşına geldiğinde manası “muzaffer çocuk” olan Ho Chi Ming ile değiştirilmişti. Vietnam ormanlarından yaptığı mücadelesi ile bütün dünyaya var olma ve yok olma noktasında azmin liderlik dersini verdi.

Vietnam’dan Gelen 5’li Başarma Arzusu

  1. Azim ve adanmışlığı yüksek olan insanlar diğerlerine örnek olmalıdır. Onların hikayelerini okuyarak diğer ekip üyelerinin azimlilik hissiyatı yükseltilir. Vietnamlı askerlerin ölüme gönüllü gitmelerinin sırrı budur.
  2. Ekiptekilerin her biri için bir hedef tespiti yapılır. Belli aralıklarla hedeflerine ne kadar yaklaştıkları kontrol edilir. Hedef tutmadığında ümitsizlik yoktur, azim, muhabbet, istek, gayret ile severek ve dikkat ederek iş yapmak vardır. Ülkenin tamamını kurtarmak için yola çıkanlar birkaç asker kaybettiklerinde geri dönselerdi, savaş 30 yıl sürmezdi ama zafer de gelmezdi.
  3. Ekip içindekilere zaman zaman kendileri hakkında bilgi vermek gerekir. Hayattaki temel amaçları ne olduğu, ona doğru yönelebiliyorlar mı ve hakikaten başarıyı arzuluyorlar mı konuları konuşulmalıdır. Çünkü bazı insanlar kahraman gibi gözükmek, çevre ve dost sağlamak, ekibin genel başarısından nemalanmak için orada olabilirler. Vietnamlılar eski alışkanlıklarını devam ettirselerdi başarı hedeflerinin yüzde kaçını yapabilirlerdi, bir düşünün?
  4. Takım ruhu, bağlılık, ekip aidiyeti, insanı samimi çevrede olma hissiyatına ulaştırır. Gruba üye olmak insanın amaçlarına ulaşmaya yardım eder. Kişi, bir kere grubun sempatisini ve yardımlarını görmeye muvaffak olursa, dünyanın en büyük devletiyle bile mücadeleye girebilecek cesareti kendinde bulur. Vietkonglarda görülen aidiyet bu idi.
  5. Başarı sonuçları ölçülebilir. Zaman zaman geriye doğru bakıp başarıları ölçmek ve bunları beraber ele almak gerekir. Doğru tarafta yer aldığını gören her bir çalışan, davalarına daha yakın olduklarında başarıya da yakın olduklarını bilirler.
BU SAYIYI SATIN AL E-DERGİYİ SATIN AL
Daha Fazla Göster

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı