Hasbahçeden İnciler – 6

0

Herkesin Kıymeti, İşinin Güzelliği Nispetindedir

Bir gün bir bedevî müminlerin emiri Hazret-i Ali’nin (kerremallahu veche) huzuruna geldi. Sessiz sedasız oturmaya başladı. Fakir ve muhtaç olduğu her hâlinden belli oluyordu. Hz. Ali (k.v.) ona:

– Bir isteğin var mı? diye sordu.

Fakir ezilip büzüldü, muhtaç olduğunu orada şifahen söylemeye utandı. Yere “Fakir bir adamım.” yazdı. Bunun üzerine Hz. Ali (k.v.) ona iki elbise bağışladı. O elbiselerden başka da hiçbir malı yoktu. Yani sahip olduğu tek şeyi bedeviye bağışladı.

Bedevî, Hz. Ali’nin (k.v.) verdiği iki elbiseyi giyerek biriyle belden aşağısını, diğeri ile de yukarısını örttü. Sonra ayağa kalktı ve gayet beliğ ve fasih birkaç beyit söyledi. Beyitler Hz. Ali’nin (k.v.) çok hoşuna gitti. Bedeviye Hz. Hasan (r.a.) ve Hz. Hüseyin’in (r.a.) hakkından üç gümüş daha verdi. Bedevi onları da aldı ve:

– Ey müminlerin emiri! Beni ailemin en zengini yaptın, deyip oradan ayrıldı.

Hz. Ali (k.v.) der ki:

“Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) şöyle dediğini duydum: ‘Herkesin kıymeti, yaptığı işin güzelliği nispetindedir.’ Hâsılı, kişi, gerek söz ile gerek de bedenen ihsan ettiği kadar
kıymet kazanır. Güzel ahlâkla vasıflanıp ona göre davrandığı, dilinden güzel sözler çıktıkça kişinin kıymeti de artacaktır.”

İnsanın kıymeti parayla, mal ve mülkle değildir. İnsanın kıymeti, halk arasındaki değeri ve hüneriyledir.

Ey söz dinlemesini bilen kimse! Hünerli olduğu için, kıymeti efendisinden daha fazla olan çok köle vardır. İş bilmezliği yüzünden kölesinden geri kalmış çok da efendi. (Baharistan’dan Seçmeler, Molla Câmî, Hazırlayan: Ozan Yılmaz, Hasbahçe Kitaplığı)

İki Düşman Arasında

  • İki düşmanın arasında öyle söz söyle ki birbirleriyle dost oldukları zaman utanmış olmayasın. İki kişinin arasındaki dalaşma ateş gibidir; ama kötü gammaz o ateşin körükleyicisidir.
  • O iki düşman birbirlerinin gönüllerini alırlar yani barışırlar. Ancak söz taşıyan; pis niyeti, kederli hâli ve utancıyla ortada kalır. Gammazlığı yalnız kendisine kalır.
  • İki kişi arasında düşmanlık ateşini alevlendirip, arada da kendini yakmak akıl işi değildir. İki kişi arasında gammazlık yapmak, kendini kötülük ve bozgunculuk ateşiyle yakmak demektir.
  • Dostlarına söz söylerken yüksek sesle konuşma ki, kan içici düşman kulak misafiri olmasın. Çünkü sırrını öğrenip halka yayar.

(Gülistandan Seçmeler, Sadî-i Şirazi, Hazırlayan: Ozan Yılmaz, Hasbahçe Kitaplığı)

(Toplam 250 kez okundu. Bugün: 1)
PAYLAŞ:

Fikrinizi Belirtin.