Hikaye ve Günlükler

Mekân Aynı Ziyaretçiler Farklı

Bugün Ağabeyim Mustafa, Anne ve babama “Bugün çok mutluyum. Öğretmenimiz bir ödev vermişti. Gözleme dayalı bir araştırma yapmamızı istemişti. Dün ödevimi yaptım. Ödev yaptığım konuyu duyunca çok şaşıracaksınız.” dedi.

Annem “Merak ettim doğrusu. Hangi konuda gözlem ve araştırma yaptın?”

Mustafa, “Evimizin hemen önündeki çocuk parkını 24 saat gözlemledim. Gördüklerimi yazdım. Okumamı ister misiniz?”

Hepimiz çok meraklandık. Ağabeyim elindeki dosyadan iki adet kâğıt çıkardı ve okumaya başladı.

Gözlem yapılan yer: Yaklaşık 1000 metrekare alana sahip çocuk parkı
Metod: Parkı 24 saat izleyen bir kamera koydum. Her iki saatte bir parka gelen giden ve parkta yaşananları yazıya aktardım.

Saat: 12.00
Öğlen sıcağı parka hakim. Parkta kimseler yok. Oyun aletleri ve banklar boş.

Saat 14.00
Çocuk parkına liseli gençler geldi. Bir süre banklarda oturdular. Gazoz içtiler ve sonra gittiler.

Saat 16.00
Çocuk parkına kadınlardan oluşan bir kalabalık geldi. Banklarda oturdular. Çekirdek çitlediler. Uzun uzun muhabbet ettiler. Daha sonra gittiler.

Saat 18.00
Güneş ışıkları artık parkı çok ısıtmıyor. Hava serinledi. Çocuklar parka gelmeye başladılar. Küçük çocukları anne ya da babaları oyun parkına getirmeye başladılar. Park dolmaya başladı.

Saat 20.00
Oyun parkı tıklım tıklım dolu. Çocukların bir kısmı kaykayla kayıyor, bir kısmı salıncaklara biniyor, bir kısmı demir merdivenlere asılıyor. Bazıları ise evlerinden getirdikleri plastik kamyonların kasalarına kum doldurup farklı alanlara taşıyor, bazıları ise kumdan kaleler yapıyor. Park gerçek sahiplerini ağırlıyor. Aileler çocuklarının oynamasını banklarda oturup izliyor. Bu güzel manzara hava kararana kadar devam etti. Havanın kararması ile park bir anda boşaldı.

Saat 22.00
Parkta çocuk kalmadı. Bazı gençler ve aileler kısa süreli parka girip banklarda oturuyorlar ve daha sonra gidiyorlar.

Saat 24.00
Park sessiz ve ziyaretçisi yok. Bir sokak köpeği parka girdi. Yiyecek bir şeyler aradı. Köpeğin habitat alanı olan parkta bir müddet çöpleri karıştırdı sonra gitti.(Habitat:canlıların yaşam alanı/adresi anlamına gelir.)

Saat 02.00
Artık sokaklar sessiz. Parkta insan yok. Üç adet kedi parka geldi. Ağaçlara tırmanmaya başladılar. O kadar hızlı tırmanıyorlardı ki tırnaklarının çıkardığı ses çok ilginçti. Kediler bir süre parkta oynadıktan sonra parktan ayrıldılar.

Saat 04.00
Parkta ziyaretçi yok.

Saat 06.00
Hava aydınlanmaya başladı. Parkın bulunduğu alanda kulakları tırmalayan bir ses var. Evlerin çatılarından, ağaçlardan onlarca, belki de yüzlerce kuş parka inmeye başladı. Karga, güvercin, guguk kuşu ve serçeler havanın aydınlanması ile yer yüzünde rızıklarını toplamaya başladılar. İnsanların henüz sokağa inmemesi kuşların rahat yiyecek aramasına yardım ediyor.

Saat 08.00
Bir görevli el arabası, kürek ve süpürge ile parka geldi. Çocukların dağıttığı kumları düzeltti. Bisiklet yolunu temizledi. Ağaçların ve  çiçeklerin bakımını yaptı. Bu sırada işe ve okula giden insanlar parkın yanından geçiyorlardı. Park boştu.

Saat 10.00
Ara ara parkın bankları ziyaretçileri ağırlıyor.

Sonuç:
Bir gün süren gözlemimde 1000 metrekarelik küçük bir alanın ne kadar farklı ve çok ziyaretçisi olduğunu gözlemledim. Yaşamın var olduğundan bugüne ve bugünden sonra şuan bizim kullandığımız mekânların birçok sahiplerinin olduğunu ve olacağını düşünmemi sağlayan bu gözlem sayesinde hayata dair çok şey öğrendim.”

Ağabeyimin araştırması benim beynimde de çok farklı düşüncelere sebep olmuştu. Şuan bizim tarafımızdan kullanılan bu ev, bahçe, yol ve bu şehir şimdiye kadar birçok insan tarafından kullanılmıştı. Bizim dediğimiz bu mekânlar yarın başkalarının olacaktı. Beynimde fırtınalar estiren bu araştırmayı ben de günlüğüme taşıdım.

En Yeniler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı