Eğitim

Örnek Bir Eğitim Uygulaması

Anne-baba ve ailenin diğer büyükleri, çocuklarını gelecekte olması gerektiği meslekle şımartırlar. Doktor kızım, avukat oğlum diye… İlköğretim yıllarında, büyüklerinden duyduğu ve kulağına da hoş gelen bir mesleği seçer ve kim sorsa “büyüyünce ne olacaksın?” diye, göğsünü gererek cevap verir. Orta öğretim yıllarında fikirleri biraz değişir. Lisenin ilk yılında seçtiği meslekle ikinci, üçüncü ve dördüncü yılında seçtiği meslek arasında farklılıklar olur. Bir de bakarsınız ki üniversiteyi bitirdikten sonra yaptığı meslek belki de o döneme kadar aklından bile geçmeyen bir meslektir.

Peki, nedir böyle sıklıkla hedef değiştirmek ve sonunda başlanılan yerden çok farklı bir noktada olmak? Sadece yaşın veya o dönemin vermiş olduğu heyecan mıdır, yoksa ulaşmak istediği hedefi görememe mi?

Bu soruların tamamının bağlandığı düğüm noktası motivasyondur. Hedefe ulaştıracak güç ile hedefi görmek arasında doğru orantı ancak motivasyon sayesinde olacaktır. Bu, iş hayatında da böyledir, eğitim hayatında da.

Öğrencilerimizle yaptığımız gerek birebir gerekse toplu görüşmelerde, birçoğunun hedeflerini söylerken aslında kendilerinin bile o hedefe ulaşabileceklerine inan-
madıklarını gördük. Ve bu duruş motivasyonlarını önemli derecede olumsuz etkiliyordu. Gündelik hayatta gidilecek bir yeri bilememek, yolu kaybetmek ve çıkmaz sokaklara girmek nasıl ki insanı zorluyorsa eğitimde ne yapacağını bilememek de daha bir kötü yapıyor onları. Fakat bu gideceğimiz yerin belirsizliği, muhtemel gelecekte yaşanılacak dünya hayatıyla ilgili olunca, geri dönüşü olmayan hatalar baş gösterebiliyor.

Yaptığımız küçük bir çalışma ile öğrencileri motive edebilir ve karayı onlara gösterebiliriz. Daha doğrusu hedeflerini gözle görülür hale getirebiliriz. Bunun için biz ne yaptık? Bir gün dersin bitimine az bir süre kala, hakikaten olmak istedikleri meslekleri kağıtlarına yazmalarını istedik. Kimler yoktu ki; eczacı,yüksek mimar, iç mimar, mekatronik mühendisi, öğretmen, bilgisayar mühendisi, ortodon-tist…. Kağıtları topladıktan sonra her birine, kendi meslekleriyle alakalı, üzerinde kendi isimleri olan kartvizitler hazırladım. Öyle çocuksu değil, hakiki kartvizitler. Her biri için onar tane bastırdım.

Derse girip kartvizitleri dağıttığımda gözlerindeki parıltıyı ve yüzlerine yayılan o tatlı tebessümleri görmeliydiniz. Bir anda mesleklerinin moduna girip; “hasta olmayın ama olursanız ilaçlarınız benden”, “o zaman hayalindeki evi ben inşa ederim artık” , “merak etmeyin çocuklarınızın eğitiminden ben sorumluyum” diye konuşmaya, birbirlerine kartlarını vermeye başladılar. Sınıf adeta işadamlarının birbirleri ile fikirlerini paylaştığı toplantı salonuna dönmüştü. Birer kart anne ve babalarına vermelerini ve “bana 10 yıl sonra bu karttan 1000 tane bastıracaksın” diye söz almalarını söyledim. Canları sıkıldığında, içlerinde hiç ders çalışma hissi olmadığında, motivasyonlarını yüksek tutmaları ve hedeflerinin de hep göz önünde olması için bir tane kartı da masalarına yapıştırmalarını söyledim. Artık biz de öğrencilerimizle konuşurken meslekleri ile hitap ediyoruz.

Belki size basit gelecektir ama ileriyi görme adına önemli bir başlangıç. Daha farklı şekillerde çocuğunuza veya öğrencinize karayı gösterebilirsiniz. Doktor olmak isteyen çocuğunuza bir stetoskop alarak, avukat olmak istiyorsa bir avukat cübbesi alarak, mühendis olmak istiyorsa küçük bir baret alarak bu motivasyonu sağlayabilirsiniz.

Zaten böyle bir başarı çocuğumdan beklemiyorum yerine, motive edici davranışlar içerisinde olmak, aile veya eğitimci olarak ilk önce kendimiz inanmak ve her fırsatta inandığımızı hissettirmek, çocuğumuzun geleceğini daha net görmesi açısından önemli bir adım olacaktır.©

En Yeniler

Bir Yorum

  1. Ekrem bey… Yazılarınızı beğeniyorum. Özellikle Mart ayındaki yazınız çok hoşuma gitti. Örnek bir eğitim tarzı olabilir. Herkesin elbetteki hedefi vardır, fakat o hedefi somut hale getirmenin yollarını bilemeyebiliyoruz. Yazılarınızın devamını bekler, selamet dilerim.. İyi çalışmalar.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu