FotoğraflıyorumGelenekten Geleceğe

Yol Biterse Ne Kalır Geriye?

Fotoğrafik Hafızamız

Kimse, kimsenin yola çıkış niyetini bilemez. Maksat yolda mı olmaktır; yoksa bir yere mi varmaktır? Bazı yollar, yılan gibi kıvrılır, yalan gibi doğrulmaz. Ömür biter de yol bitmez. Bir yumak gibi sararsın yolu, toplanıp gelir eline. Yol uzaktan hoş görünür, hiç kimse yokmuş gibi de boş görünür. Ancak yürümek için adım atıldığında “Önce refik, sonra tarik” cümlesi yoldaş olur. Çünkü yolun keyfi, manzarasında değil; yolculuk yaptıklarının yek-âhenginde gizlidir.

Bazen kıvrılır yollar, düz gitmez, hızın düştü sanırsın oysaki aldanırsın. Öne geçmek için yarışanlar,  aşırı hızla dökülür bu dönemeçlerde. Hep yokuş, yamaç yukarı gibi görünür gözüne. Her çıkışın bir de inişi var, bunu bilirsin. Düze çıkınca her şey daha net görünür; yanında kalabilenler hakiki yoldaş olur.

Yolun nihayetine geldiğinde, yolda bulduklarını yola çıktıklarına değişirsen, yolun sonu görünmüştür. Yol biterse ne kalır geriye? Olduğun yerde kalırsın, bir adım atmayı bırak, ayağını yerinden oynatamazsın.

Dünyayı internet ve bütün taşıma yollar ile birbirine bağlasalar da “mine’l-kalbi ile’l-kalbi sebîle” kalpten kalbe ulaşan yolu bulmakla, asıl yolculuk o zaman başlar.

En Yeniler

Başa dön tuşu
Kapalı