Bilim

Dijital Yalnızlık

İnsan nedense hep yaptığı eser ile tabiata kafa tuttuğunu, onunla baş edebileceğini sanır. Tabiatı bir rakip olarak görür. Teknolojiyi de buna alet eder.

İlk Haber:
“Japonya’da 7.8 şiddetinde deprem oldu.  Teknolojik binaların sayesinde Japonya’da can kaybının en az olması bekleniyor.”

15 dakika sonra bir düzeltme: “Depremin şiddeti 8.8.

Daha sonra yine bir düzeltme, 8.9, en sonunda da 9.0.”

İkinci haber:

“ Teknolojik binalar sayesinde can kaybı az.”

Ya sonrası;

“Tsunami… On binlerce can kaybı…
Nükleer reaktör kazası…”

Sarsıldım. Teknolojiyi çok mu abarttık!

Teknolojinin Yükselişi

Maddeleşmiş düşünceler, durmadan makineler üretmeye devam ediyor, medeniyetler kuruluyor, insanlık altın çağına doğru yol alıyordu. Buharlı gemiler, trenler, otomobiller, uçaklar hepsi işleri kolaylaştırıyor, uzakları yakın ediyordu. Bütün bunlar insanın tabiatla ilişkisinde bir alet miydi yoksa bu teknolojik aletler insanı kontrol altına mı alıyordu? Alet edevat ve teknoloji, insan hayatını kolaylaştırmak içindir. Ve tabiatla olan ilişkisinde onun elinde bir araçtır. Bu araç, daha sonra nasıl olduysa araç olmaktan çıkıp işin aslı haline geldi. Özellikle Sanayi Devrimi itibariyle insan bu aracı “her şeye gücü yeten” tabiatı ve kendini sırf madde olarak gören bir statüye soktu.

Daha Fazla Göster

En Yeniler

Göz Atın

Kapalı
Başa dön tuşu
Kapalı